Άρθρο τoυ Δρ. Δημήτρη Κουναλάκη, Γενικού Ιατρού
Η Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση (ΗΣ) αποτέλεσε ένα κυρίαρχο πολιτικό
όπλο στη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης και επιτυχίες ανακοινώθηκαν
πολλάκις.
Αν όμως συνυπολογίσουμε τη μείωση της τιμής των φαρμάκων και τα
ΜΗΣΥΦΑ τότε μάλλον δεν προσέφερε καμιά μείωση δαπανών. Ταυτόχρονα,
μεγάλος αριθμός προβλημάτων εμφανίζεται κατά την χρήση της με τις
πρόσφατες δυσλειτουργίες να είναι γνωστές σε όλους. Σοβαρά σχεδιαστικά
και λειτουργικά προβλήματα υπάρχουν χωρίς λύση μέχρι σήμερα ακόμη και
στη νέα εφαρμογή.
Η νέα εφαρμογή εξακολουθεί να εμφανίζει διαφορές στην έκδοση της
συνταγής ανάλογα με το ταμείο του ασθενή, πράγμα νομικά αστήρικτο,
καθώς ο ΕΟΠΥΥ έχει ενιαίο κανονισμό για όλα τα ταμεία.
Για παράδειγμα δίμηνη συνταγή μπορεί να γραφτεί μόνο σε ασθενείς
προερχόμενους από το ΙΚΑ.
O τρόπος έκφρασης της δοσολογίας και του τρόπου λήψης του φαρμάκου
από τον ασθενή και στη νέα εφαρμογή είναι ανεπαρκής έως και επικίνδυνος.
Η δοσολογία πρέπει να δοθεί με τη μορφή: αριθμός χαπιών επί φορές
ανά ημέρα. Αυτό δεν καλύπτει φάρμακα που δεν έχουν την ίδια δοσολογία
κάθε μέρα την εβδομάδα ή έχουν αυξανόμενη-μειούμενη δόση και επιπλέον
δεν ορίζει την ώρα της ημέρας και την δόση που πρέπει να λάβει ο ασθενής.
Για παράδειγμα, όταν πρέπει να λάβει 1 χάπι το πρωί και μισό το μεσημέρι
πρέπει να γραφτούν με την μορφή 1×2 που είναι λάθος και μπορεί να
αποβεί και επικίνδυνο σε κάποιες περιπτώσεις για τον ασθενή. Η απάντηση
της ΗΔΙΚΑ είναι να σημειώνεται στα σχόλια η πραγματική δόση αλλά στην
εκτυπωμένη συνταγή φαίνονται και τα δύο.
Απουσιάζει η αντιστοίχιση της διάγνωσης σε κάθε φάρμακο. Ο γιατρός
επιλέγει διάγνωση για όλη τη συνταγή, χωρίς να γίνεται υποχρεωτικά σε
κάποια κωδικοποίηση νοσημάτων, και έτσι δεν μπορούν να υπάρξουν
συμπεράσματα και έλεγχος για την χρήση των φαρμάκων, παρά μόνο
δεδομένα πωλήσεων.
Το υπάρχον σύστημα χρησιμοποιεί ως κωδικοποίηση την στατιστική έκδοση
ICD-10 χωρίς κλινικές προσθήκες και αυτό το κάνει δύσχρηστο για τους
ιατρούς. Μια λύση σε αυτό θα ήταν η ταυτόχρονη χρήση της κλινικής
κωδικοποίησης για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα ICPC-2 που έχει μεταφραστεί
επισήμως στα ελληνικά (http://www.medcode.gr) και διαθέτει πίνακα
αντιστοίχισης με το ICD-10.
Τέλος, ο ορισμός της διάγνωσης με κωδικοποίηση ανά φάρμακο θα επιτρέπει
και την αυτόματη απόδοση του ποσοστού συμμετοχής του ασφαλισμένου
στη δαπάνη.
